Περιγραφή

Χλωριούχος Χαλκός Δισθενής, 2-H2O 500g

Χλωριούχος Χαλκός Δισθενής, 2-H2O 500g

CuCl2

Το χλωριούχο χαλκό (II) είναι η χημική ένωση με τον χημικό τύπο CuCl2. Αυτό είναι ένα ανοικτό καφέ στερεό, το οποίο απορροφά αργά την υγρασία για να σχηματίσει ένα μπλε-πράσινο διένυδρο.

Τόσο η άνυδρη όσο και η διένυδρη μορφή εμφανίζονται φυσικά ως τα πολύ σπάνια μέταλλα tolbachite και eriochalcite, αντίστοιχα.

Φυσικοχημικές Ιδιότητες

Μοριακός τύπος: CuCl₂

Μοριακό βάρος: 170.48 g/mol (dihydrate)

Σημείο ζέσης: 993 °C

Σημείο τήξης: 100 °C

Πυκνότητα: 2.51 g/cm³ (dihydrate)

Διαλυτότητα στο νερό: 70.6 g/100 mL (0 °C)
75.7 g/100 mL (25 °C)
107.9 g/100 mL (100 °C)

Εμφάνιση: μπλε, πράσινο στερεό

Χημική Δομή

Ασφάλεια και αποθήκευση

Τοξικό   Προκαλεί ερεθισμό στα μάτια και στο δέρμα     Διαβρωτικό          Επικίνδυνο για το περιβάλλον

Διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου.

Αναλυτική περιγραφή

Το άνυδρο CuCl2 υιοθετεί μια παραμορφωμένη δομή ιωδιούχου καδμίου. Σε αυτό το μοτίβο, τα κέντρα χαλκού είναι οκταεδρικά. Οι περισσότερες ενώσεις χαλκού (II) παρουσιάζουν στρεβλώσεις από ιδεατοποιημένη οκταεδρική γεωμετρία λόγω του αποτελέσματος Jahn-Teller, το οποίο στην περίπτωση αυτή περιγράφει τον εντοπισμό ενός d-ηλεκτρονίου σε ένα μοριακό τροχιακό που αντιδρά έντονα σε σχέση με ένα ζεύγος συμπλοκών χλωρίου. Στο CuCl2 · 2H2O, ο χαλκός υιοθετεί και πάλι μια εξαιρετικά παραμορφωμένη οκταεδρική γεωμετρία, όπου τα κέντρα Cu (II) περιβάλλονται από δύο προσδέματα νερού και τέσσερα προσδέματα χλωρίου, τα οποία γέφυρα ασυμμετρικά σε άλλα κέντρα Cu.

Το χλωριούχο χαλκό (II) είναι παραμαγνητικό. Ιστορικού ενδιαφέροντος, το CuCl2 · 2H2O χρησιμοποιήθηκε στις πρώτες μετρήσεις παραμαγνητικού συντονισμού ηλεκτρονίων από τον Yevgeny Zavoisky το 1944.